Termoregulacja
PCM

Termoregulacja bierna to odprowadzanie wilgoci, która już powstała — tak działa poliester. Aktywna wchodzi etap wcześniej: materiał pochłania nadmiar ciepła, zanim organizm uruchomi pocenie, i oddaje je, gdy ciało się wychładza. Robią to mikrokapsułki PCM, które zmieniają stan skupienia ze stałego w ciekły i z powrotem, pobierając albo uwalniając przy tym ciepło utajone przemiany fazowej. Kluczowe: kapsułki reagują na temperaturę panującą między skórą a materiałem, a nie na temperaturę powietrza. Ta pierwsza pozostaje w podobnym przedziale niezależnie od tego, czy na zewnątrz jest mróz, czy upał — dlatego technologia pracuje w jednym i w drugim. Ta sama klasa materiałów ma rodowód w programie NASA: mikrokapsułki PCM zostały pierwotnie opracowane na zlecenie Johnson Space Center jako ochrona rąk astronautów przed skokami temperatury, a później skomercjalizowane na Ziemi — najpierw jako Outlast®.

Zapach nie bierze się z potu, który jest niemal bezwonny, ale z bakterii rozkładających go na skórze i we włóknach. Mniej wilgoci w materiale to gorsze warunki do ich namnażania — a obok stoi relacja z długiego użycia w warunkach, w których nie da się prać.

To wynik publikowany przez Outlast®, dostawcę technologii PCM: do 50% mniej potu i do 50% mniej wilgoci. Pomiary wykonało niezależne laboratorium C. Russ — INSIDE CLIMATE w Monachium. Osobne badanie odzieżowe japońskiego laboratorium skinos, na dwie identyczne koszulki różniące się tylko obecnością PCM, potwierdziło niższy poziom pocenia na klatce i równiejszy rozkład temperatury ciała.

Tencel i wiskoza to włókna celulozowe — surowcem jest drewno, czyli materiał pochodzenia naturalnego i odnawialnego. Razem dają 93% składu; pozostałe 7% to lycra, która odpowiada za elastyczność i trzymanie formy po praniu. Mikrokapsułki Outlast® PCM osadzone są w części wiskozowej i pracują blisko skóry na całej powierzchni koszulki, a Tencel odpowiada za dotyk i transport wilgoci.